حدود 6500 سال پیش, مردمی در حوالی روستای اریسمان فعلی در نزدیکی کاشان زندگی می کردند که شاهد اتفاقاتی بی نظیر بودند. صنعتگران مشغول در صنعت ذوب مس متوجه لعابی آبی بر بدنه کوره ها شدند. این لعاب آبی در آن زمان چیزی بیشتر از معجزه نبود. خرمهره یا به بیانی دیگر هنر خرمهره سازی  ریشه در آن اتفاق تاریخی دارد.
در طول قرن ها خرمهره در میان مردمان سرزمین پرشیا بعنوان زیور آلات استفاده میشده است. نه تنها رنگ و بافت متنوع این مهره ها بلکه نوعی اعتقادات فرهنگی سبب محبوبیت خرمهره در میان مردم میشد. آوازه خرمهره به عنوان نوید دهنده خوش بختی و بازکننده بخت به گوش بسیاری از مردم رسید. عده ای از این خرمهره جهت دور کردن چشم و نظر استفاده میکردند که این اعتقادات نیز همچنان در بسیاری از کشورها وجود دارد.Qom Technique

ولف, محقق ایران شناس و باستان شناس, در پی بازدیدش از شهر قم در سال 1930 متوجه وجود کارگاه خرمهره سازی در شهر قم می شود. بعد از حدود 30 سال در سال 1960، او برای بار دوم راهی قم می شود تا اطلاعات بیشتری را در این زمینه جمع آوری کند. سفر دوم او به قم این اطمینان را به وی میدهد که بدنه خرمهره تولیدی در قم همان بدنه اشیای کشف شده ایست که قدمت 6000 ساله دارند.

ولف پس از ترک کردن ایران اقدام به انتشار مقاله ای در زمینه ی خرمهره سازی می کند و از قم به عنوان تنها شهری یاد می کند که این میراث 6000 ساله تاریخ بشر را همچنان حفظ کرده است. در پی این اکتشاف، برای اولین بار در سال 1960محققان اروپایی و آمریکایی ، خرمهره سازی، هنر 6000 ساله ایران باستان را قم تکنیک نامیدند.

صنایع دستی سعادتمند،قم تکنیک 

قم تکنیک